WejścieDokumentacjaSonsoles, maj 1935: Po co ta pielgrzymka?
Dokumentacja

Sonsoles, maj 1935: Po co ta pielgrzymka?

Tagi: Najświętsza Maryja Panna, Pielgrzymka, Sonsoles
Sanktuarium Matki Bożej z Sonsoles, Avila, Hiszpania
Sanktuarium Matki Bożej z Sonsoles, Avila, Hiszpania
Sanktuarium w Sonsoles w Ávili (Hiszpania) było miejscem wydarzenia w historii św. Josemaríi oraz Opus Dei zwanego . W jaki sposób zwyczaj ten został zapoczątkowany w Opus Dei: „pielgrzymką majową”. W jaki sposób zwyczaj ten został zapoczątkowany w Opus Dei?

Artykuł opublikowany w Studia et Documenta nawiązuje do relacji napisanej przez Josemaríę Escrivę oraz Ricarda Fernandeza Vallespína w maju 1935 roku na temat pielgrzymki, którą 2 maja odbyli do Sanktuarium Matki Bożej z Sonsoles w Ávili w Hiszpanii.

Relacja uczestnika
„Powodem pielgrzymki - pisał Ricardo Fernandez Vallespín - była obietnica, którą złożyłam Matce Bożej jakiś czas wcześniej, jeszcze przed przystąpieniem do Dzieła. Leżałem w łóżku z powodu choroby, która miała mi uniemożliwić ukończenie projektu zespołowego na egzamin na Wydziale Architektury. Oznaczało to ukończenie przeze mnie studiów o rok później. Obiecałem Matce Bożej, że jeżeli zdam egzamin, odwiedzę Ją w sanktuarium w Sonsoles, idąc tam pieszo z Ávili. Po ludzku wydawało się to niemożliwe. Jednak projekt został ukończony przez resztę zespołu i egzamin zdałem”.

„Wstyd mi, że tak długo zajęło mi spełnienie tej obietnicy. Często o niej myślałem, ale nigdy nie wyznaczyłem daty pielgrzymki i ciągle ją odkładałem. Kilka dni temu wspomniałem o niej Ojcu i ustaliliśmy, że na pielgrzymkę udamy się 2 maja. Kilka dni później postanowił do nas dołączyć Jose Maria G. Barredo”.

W 1935 roku nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny zajmowało ważne miejsce w planie życia duchowego, jaki św. Josemaría nakreślił osobom z Opus Dei
„Wyruszyliśmy z miasta od strony klasztoru św. Tomasza i udaliśmy się drogą na skróty. Sanktuarium było widoczne z oddali, ponieważ dzień był bezchmurny, a powietrze w Ávili jest czyste i przejrzyste. Po drodze Ojciec powiedział, że tą pielgrzymką zaczynamy nowy zwyczaj w Opus Dei. (…) Droga była długa i stroma (ok. 5 km), a kiedy skończyliśmy odmawiać Różaniec przyspieszyłem kroku i dotarłem do sanktuarium nieco wcześniej przed Ojcem i Barredo. Wszedłem do sanktuarium, ukląkłem przed wizerunkiem Matki Bożej z Sonsoles i powiedziałem Jej, że jest mi przykro, że tak długo zajęło mi spełnienie mojej obietnicy”.

W 1935 roku nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny zajmowało ważne miejsce w planie życia duchowego, jaki św. Josemaría nakreślił osobom z Opus Dei. Ich codzienny plan obejmował odmawianie Różańca i modlitwy Anioł Pański oraz inne nabożeństwa maryjne.

Narodziny zwyczaju
Dnia 7 maja 1935 r., pięć dni po pielgrzymce do Sonsoles, Josemaría Escriva nawiązał do niej w swoich „zapiskach osobistych”. „Tam, w Ávili zrodził się zwyczaj maryjny, który już na zawsze zostanie wprowadzony w Dziele. Nic więcej nie powiem, ponieważ na ten temat mówię w innym miejscu”.

W ten sposób dał do zrozumienia, że pielgrzymka do Sonsoles nie należała już do sfery jego własnego życia duchowego, lecz do historii Opus Dei. Dzieło Boże nadal znajdowało się w fazie powstawania jeżeli chodzi o praktykę duszpasterską i zwyczaje (zespół praktyk pomagających wiernym Opus Dei utrzymać stały dialog z Bogiem i praktykować miłość). Taki był też kontekst pielgrzymki do Sonsoles.

Św. Josemaría odczuwał potrzebę szczególnego otwartego wyrażenia nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny w maju, miesiącu tradycyjnie poświęconym Jej przez Kościół
„W Ferraz zwyczaje [Opus Dei] były wprowadzane tak stopniowo i naturalnie, że były praktycznie niezauważalne”, pisał wiele lat później Barredo (który wraz ze św. Josemaríą i Ricardem Fernandezem Vallespínem udał się na pielgrzymkę do Sonsoles). „Pierwsze spotkania, w których uczestniczyłem po tym, jak poprosiłem o przyjęcie do Opus Dei, były takie same jak te, które mamy teraz, ale wtedy nie nazywaliśmy ich spotkaniami ani nie miały one formalnego rozpoczęcia i zakończenia”.

Stara chrześcijańska tradycja
W ten sam sposób, 2 maja 1935 r., narodził się w Opus Dei zwyczaj pielgrzymki, która polega na odwiedzeniu Matki Bożej w maju, w duchu modlitwy i pokuty (pokonaniu przynajmniej części drogi pieszo, o ile to możliwe) z intencją apostolską. Pierwsza część Różańca odmawiana jest w drodze w jedną stronę, a druga w drodze powrotnej. Trzecia część - ta, którą odmawia się w danym dniu tygodnia - wraz z litanią odmawiana jest w sanktuarium lub przed obrazem bądź figurą odwiedzanej Matki Bożej.

Jednocześnie jasne jest, że pielgrzymka nie była żadną nowością. Pielgrzymki do sanktuariów maryjnych, szczególnie w maju, należą do wielowiekowej tradycji chrześcijańskiej.

Wreszcie należy zauważyć, że sytuacja work in progress („Dzieła w budowie”) wymagała od św. Josemaríi nie tylko nadprzyrodzonej, ale również historycznej wrażliwości. Zadaniem niezwykle ważnym było wierne uchwycenie inspiracji, którymi Bóg stopniowo określał ducha i apostolską praktykę Opus Dei. „Ojciec ciągle robił notatki - wspominał Barredo. Szedł do swojego pokoju i zapisywał to, co przed chwilą dostrzegł, doświadczenia czerpał z przeżywanych wydarzeń. Było to jego charakterystyczną cechą, ponieważ wszystko należało zrobić i wszystko trzeba było zapisać”.

Relacja z pielgrzymki do Sonsoles potwierdza, że obowiązek ten traktował poważnie.