安iadectwa

Przypadek?

Cecilia Awano, Japonia

20 marca 2014

Tagi: Wiara, ζska, Rodzina, Powo豉nie, Japonia, cz這nek Opus Dei
Cecilia Awano Kim z Korei Po逝dniowej mieszka w Japonii od prawie 10 lat.
Cecilia Awano Kim z Korei Po逝dniowej mieszka w Japonii od prawie 10 lat.
Pochodz z Korei Po逝dniowej, ale odk康 wysz豉m za m捫 mieszkam w Kyoto w Japonii. Mam troje dzieci. Najstarsze ma na imi Hikaru (co po japo雟ku oznacza „鈍iat這”), ma cztery lata, jej chrze軼ija雟kie imi to Anna Maria. Nast瘼nie jest Kaoru („wo”). Ma dwa lata - na chrzcie nadali鄉y mu imi Josemar燰. Pi耩 miesi璚y temu urodzi豉 si nasza kochana c鏎eczka Maria Teresa. Jej japo雟kie imi to Michiru - „obfito嗆”. Imiona dzieci nie zosta造 wybrane przypadkowo. S 軼i郵e zwi您ane z moim 篡ciem, kt鏎e z pozoru mog這by si wydawa seri przypadkowych zdarze. Cho by mo瞠 nie zdarzy造 si one wcale przez przypadek.

Urodzi豉m si w Busan, w po逝dniowo-wschodniej cz窷ci Korei Po逝dniowej, w kt鏎ej mieszka stosunkowo ma這 chrze軼ijan: ok. 14 mln wobec 50 mln populacji kraju. Z tego ponad 9 mln (tj. 2/3) nale篡 do r騜nych protestanckich wyzna, za pozosta豉 1/3 to katolicy. Ko軼i馧 katolicki w Korei jest bardzo 篡wy i jest bardzo wiele nawr鏂e.

Korea雟ka historia

Moja rodzina jest rodzin chrze軼ija雟k od zaledwie dw鏂h pokole, tj. od czasu, gdy Ko軼i馧 m鏬 w pokoju rozwija si w Korei, poniewa katolicyzm w Korei jest nadal bardzo „m這d” religi. W 1780 roku niekt鏎zy m這dzi korea雟cy intelektuali軼i - synowie arystokrat闚 i wysokich dygnitarzy - zainteresowali si kultur zachodniego 鈍iata i odkryli katolicyzm. Na pocz徠ku kierowali si zwyk陰 ciekawo軼i, lecz wkr鏒ce zainteresowanie to zamieni這 si w g喚bok wiar. W 1784 roku, gdy zrozumieli znaczenie chrztu, postanowili, 瞠 jeden z nich, Yi Sûng Hun, kt鏎y mia towarzyszy ojcu w misji dyplomatycznej w Chinach, skontaktuje si z misjonarzem katolickim w Pekinie i poprosi o udzielenie chrztu.

Yi sp璠zi w Pekinie zaledwie 40 dni, ale w tak kr鏒kim czasie, po wykazaniu si dog喚bn znajomo軼i prawd wiary, zosta ochrzczony i przyj掖 imi Piotr.

Po powrocie do Korei ochrzci swojego przyjaciela, Yi-Byoka, kt鏎y z kolei ochrzci innych przyjaci馧. Taki by pocz徠ek Ko軼io豉 w moim kraju. Przypadek Korei jest wyj徠kowy w historii, poniewa byli鄉y ewangelizowani przez miejscowych 鈍ieckich, bez ani jednego ksi璠za. Jeden z pierwszych korea雟kich chrze軼ijan, Kim B獽-u, odda sw鎩 dom, aby urz康zi w nim ko軼i馧 katolicki. Wkr鏒ce jednak, wraz z rozwojem Ko軼io豉, rz康 usi這wa go zniszczy twierdz帷, 瞠 Korea鎍zycy mog by wy陰cznie wyznawcami konfucjanizmu, kt鏎y by religi pa雟twow. W 1789 roku Kim B獽-u zosta skazany na tortury i wygnanie, a trzy lata p騧niej, w 1791 roku, dw鏂h pierwszych m璚zennik闚 korea雟kich odda這 swoje 篡cie za wiar w Chrystusa.

Tymczasem liczba udzielanych chrzt闚 szybko ros豉. W 1801 roku, kiedy c鏎ka cesarza Chòng-ho obj窸a tron, rozpocz窸y si szczeg鏊nie ostre prze郵adowania i wielu katolik闚 uciek這 w g鏎y, gdzie przez 30 lat zachowywali wiar bez kap豉n闚 (co mia這 miejsce przez wiele stuleci r闚nie w Japonii). W Korei prze郵adowania trwa造 sto lat i w tym czasie ponad 10 tysi璚y katolik闚 ponios這 m璚ze雟k 鄉ier.
Moja rodzina jest rodzin chrze軼ija雟k od zaledwie dw鏂h pokole, tj. od czasu, gdy zezwolono na dzia豉lno嗆 Ko軼io豉 katolickiego w Korei
Moja rodzina jest rodzin chrze軼ija雟k od zaledwie dw鏂h pokole, tj. od czasu, gdy zezwolono na dzia豉lno嗆 Ko軼io豉 katolickiego w Korei

Pok鎩 i wolno嗆 religijna nadesz造 w 1886 roku. W okresie tym moi dziadkowie ze strony mamy wraz z ca陰 rodzin przyj瘭i chrzest. Pok鎩 jednak nie trwa d逝go, poniewa w 1910 roku Japonia najecha豉 na Kore i Ko軼i馧 ponownie zosta poddany wrogiej kontroli rz康u. Dopiero po odzyskaniu przez Kore Po逝dniow niepodleg這軼i w 1945 roku, pod koniec II wojny 鈍iatowej, chrze軼ijanie mogli ponownie swobodnie praktykowa swoj wiar.

Moja wiara

Wszystko to t逝maczy ignorancj religijn tak wielu korea雟kich katolik闚. Przez wiele lat musieli ukrywa si ze swoj wiar, nie by這 nikogo, kto m鏬豚y ich katechizowa. Zosta豉m ochrzczona kr鏒ko po urodzeniu, ale w dzieci雟twie i w okresie dorastania nic mi nie m闚iono, nie prowadzano mnie do ko軼io豉, ani nie udzielano lekcji katechizmu.

Od dzieci雟twa moj wielk ambicj by豉 nauka wielu j瞛yk闚. Uczy豉m si m.in. japo雟kiego i angielskiego. Kiedy mia豉m 21 lat wyjecha豉m do Anglii, aby doskonali m鎩 angielski.

Podczas pobytu w Londynie pewnego dnia pojecha豉m na lotnisko, aby po瞠gna japo雟k przyjaci馧k, kt鏎a wraca豉 do Japonii. Tam, przez przypadek, pozna豉m Hiszpank o imieniu Carmen, kt鏎a z kolei odprowadza豉 Korea雟k przyjaci馧k powracaj帷 do Korei. Zacz窸y鄉y rozmawia i 瘸rtowa na temat tego zbiegu narodowo軼i i po瞠gna i w pewnym momencie powiedzia豉m 瘸rtem do Carmen: „Nie martw si, 瞠 twoja korea雟ka przyjaci馧ka odlatuje, teraz ja b璠 twoj now korea雟k przyjaci馧k!” Nie m闚i豉m tego serio, ale wymieni造鄉y numery telefon闚 i w ko鎍u si zaprzyja幡i造鄉y.

Carmen regularnie ucz瘰zcza豉 do Lakefield, o鈔odka Opus Dei w Hampstead w Londynie. Zaprosi豉 mnie, abym tam przysz豉 i wkr鏒ce zacz窸am ucz瘰zcza na lekcje formacji chrze軼ija雟kiej w o鈔odku. M闚iono mi o Bogu, wierze, 篡ciu sakramentalnym i u鈍i璚aniu pracy.

Gdybym mia豉 nazwa ten okres mojego 篡cia, nazwa豉bym go „hikaru”, tak jak nazwa豉m moj najstarsz c鏎eczk, poniewa dzi瘯i Opus Dei wiele aspekt闚 mojego 篡cia, kt鏎e do tej pory by造 w ciemno軼i, zosta這 wype軟ionych 鈍iat貫m. W Lakefield zrozumia豉m, z jak mi這軼i B鏬 opiekowa si mn od dnia moich narodzin i zobaczy豉m, 瞠 pomimo mojej ignorancji prowadzi mnie ku dobru, chocia nie zdawa豉m sobie z tego sprawy.

Kiedy uko鎍zy豉m lekcje Katechizmu, przyst徙i豉m do pierwszej komunii i przyj窸am sakrament bierzmowania. W kwietniu 1997 roku, trzy miesi帷e przed uko鎍zeniem studi闚, B鏬 da mi jeden z najwi瘯szych dar闚 w moim 篡ciu: powo豉nie do Opus Dei, wraz z pragnieniem za這瞠nia rodziny w przysz這軼i. Po uko鎍zeniu studi闚 w Londynie wr鏂i豉m do Japonii, aby pog喚bi znajomo嗆 japo雟kiego, a kilka lat p騧niej wr鏂i豉m do Seulu. Tam rozpocz窸am nauk hiszpa雟kiego, poniewa - jak ju powiedzia豉m - uwielbiam j瞛yki. Po kr鏒kim pobycie w Alicante w Hiszpanii wr鏂i豉m do Londynu.

Mi這嗆 od pierwszego wejrzenia

Pewnego letniego dnia 2003 roku jak zwykle posz豉m na stacj metra Barbican, aby uda si do domu. Przy wej軼iu do stacji sta ch這pak, Japo鎍zyk, kt鏎y szuka stacji znajduj帷ej si w pobli簑 du瞠j ksi璕arni w centrum miasta. Nie potrafi jej znale潭, a ja pomog豉m mu j zlokalizowa. Podzi瘯owa mi i zapyta, czy nie zechcia豉bym pojecha wraz z nim do tej ksi璕arni, poniewa nie zna nikogo w Londynie, a s豉bo m闚i po angielsku.

Normalnie nie przyj窸abym tego typu propozycji od nieznajomego, ale on by tak uprzejmy i kulturalny, 瞠 uzna豉m, i mog mu zaufa i zgodzi豉m si. Mia na imi Tatsuya i by naprawd mi造. Powiedzia mi, 瞠 uko鎍zy studia magisterskie na Uniwersytecie w Kyoto, a obecnie mieszka w Szwecji, gdzie pisze doktorat z biologii. Dojechali鄉y do ksi璕arni, ch這pak kupi ksi捫k i mieli鄉y si po瞠gna.

„Czy mog豉by mi da sw鎩 e-mail?”, zapyta. Zawaha豉m si, ale pomy郵a豉m, 瞠 zwyk造 adres e-mailowy do niczego mnie nie zobowi您uje, wi璚 znowu si zgodzi豉m i poda豉m mu adres.

Po tym spotkaniu czu豉m si wspaniale, jakby otacza豉 mnie pi瘯na wo – po japo雟ku „kaoru”. Zacz瘭i鄉y do siebie pisa i wraz z wymian e-maili pomi璠zy Angli i Szwecj, w t i z powrotem, by豉m pod coraz wi瘯szym wra瞠niem jego zalet i - co tu ukrywa - zakocha豉m si w nim.

W jednym ze swoich e-maili napisa mi, 瞠 pozna polsk rodzin katolick i jest pod tak wielkim wra瞠niem ich stylu 篡cia, 瞠 zacz掖 interesowa si wiar katolick. Tatsuya chodzi do szko造 katolickiej w Kyoto i s造sza co nieco o Jezusie, ale w闚czas go to specjalnie nie interesowa這. I pomy郵e, 瞠 w Szwecji, gdzie jest tak niewielu katolik闚, mniej ni 150 tys. w por闚naniu z populacj licz帷 9 mln mieszka鎍闚, mia spotka katolick rodzin!

E-mail po e-mailu opowiada mi, jak obserwacja tej rodziny, kt鏎a 篡je zgodnie z wyznawan wiar, prowadzi go do Chrystusa. W innej wiadomo軼i napisa mi, 瞠 ucz瘰zcza na katechezy. Przes豉豉m mu egzemplarz Drogi w j瞛yku japo雟kim i ksi捫ka ta ogromnie mu si spodoba豉.

Z e-maili przeszli鄉y na rozmowy telefonicznie, a wkr鏒ce na rozmowy na skypie (na szcz窷cie, poniewa w przeciwnym razie nasza przyja潯 doprowadzi豉by nas do ruiny). Postanowili鄉y, 瞠 kiedy tylko b璠zie to mo磧iwe, musimy si spotka jeszcze raz. Nie by這 to 豉twe ani tanie, poniewa Anglia i Szwecja nie le膨 tak blisko siebie, jak to wygl康a na mapie. W ko鎍u spotkali鄉y si ponownie w styczniu 2004 roku, p馧 roku po naszym pierwszym spotkaniu. To by dopiero drugi raz, gdy mogli鄉y porozmawia twarz w twarz, „na 篡wo”. Do tej pory, z wyj徠kiem tych trzech godzin sp璠zonych w metrze i ksi璕arni, ca豉 nasza znajomo嗆 mia豉 charakter „cybernetyczny”.

Wzi瘭i鄉y 郵ub 26 czerwca, we wspomnienie liturgiczne 鈍. Josemar璐

Po prostu nie mog豉m w to uwierzy. S康zi豉m, 瞠 co takiego - przypadkowe spotkanie w metrze, mi這嗆 od pierwszego wejrzenia i ca豉 reszta - zdarza si tylko w filmach. Jednak to wszystko dzia這 si naprawd i w lutym pojecha豉m do Szwecji na uroczysto嗆 chrztu Tatsuya w ko軼iele w Umeå. W dniu 26 czerwca 2004 r., we wspomnienie liturgiczne 鈍. Josemar璐 i w rok po naszym spotkaniu, wzi瘭i鄉y 郵ub w Kyoto. Teraz oboje jeste鄉y w Opus Dei.

Jestem taka szcz窷liwa i dlatego te nasza c鏎eczka Maria Teresa nosi japo雟kie imi Michiru - „obfito嗆”. W ten spos鏏 chcieli鄉y podzi瘯owa Bogu, kt鏎y tak hojnie nas obdarowa.

To prawda, 瞠 posiadanie tr鎩ki ma造ch dzieci w tak ma造m odst瘼ie wiekowym oznacza du穎 ci篹kiej pracy, ale nigdy nie przestan dzi瘯owa Bogu za wszystko, w szczeg鏊no軼i za seri „przypadkowych zdarze”, kt鏎e dla mnie s darami Jego opatrzno軼i.

T逝maczenie ksi捫ki Los cerezos en flor: relatos sobre la expansi鏮 del Opus Dei en Jap鏮 autorstwa J. M. Cejas, Madryt, Rialp, 2013.