WejściePytania i odpowiedziDlaczego Papież jest Piotrem?
Pytania i odpowiedzi

Dlaczego Papież jest Piotrem?

Tagi: Papież, Benedykt XVI
Jako katolicy, deklarujemy posłuszeństwo wobec Papieża jako prawowitego następcy Świętego Piotra i widzimy w nim przedstawiciela naszego Pana Jezusa Chrystusa na Ziemi. Niektórzy jednak pytają: „Dlaczego mam być posłuszny Papieżowi? Czy nie jest on tylko człowiekiem?”, „Czy nieomylność Papieża oznacza, że nie może on nigdy popełnić błędu?”

1. Jeśli Chrystus jest Głową Kościoła, czemu nazywamy Głową Kościoła również Świętego Piotra?
W wielu miejscach Ewangelii pojawia się jasne stwierdzenie, że Chrystus postawił Piotra na czele Kościoła. „Chrystus, ustanawiając Dwunastu, nadał im formę „kolegium, czyli stałego zespołu, na czele którego postawił wybranego spośród nich Piotra”. (Lumen gentium, 19) (Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 880)

“„Jedynie Szymona uczynił Pan Opoką swojego Kościoła, nadając mu imię Piotr. Powierzył mu klucze Kościoła (zob. Mt 16, 18-19); ustanowił go pasterzem całej trzody (zob. J 21, 15-17) . „Dar związywania i rozwiązywania, dany Piotrowi, został udzielony także Kolegium Apostołów pozostającemu w łączności z głową swoją” (LG, 22). Ta pasterska misja Piotra i innych Apostołów stanowi jeden z fundamentów Kościoła. Jest ona kontynuowana przez biskupów pod prymatem Piotra.” (Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 881)

Kontemplując tajemnicę
Twoja największa miłość, największe poważanie, twoja najgłębsza cześć, najbardziej uległe posłuszeństwo, twoje najgłębsze uczucie winny obejmować Zastępcę Chrystusa na ziemi - Papieża. My, katolicy, powinniśmy pamiętać, że w hierarchii miłości i autorytetu po Bogu i naszej Matce, Najświętszej Maryi Pannie, znajduje się Ojciec Święty. (Kuźnia, 135)

„Ten jest jedyny Kościół Chrystusowy — który wyznajemy w Credo Jeden, Święty, Katolicki i Apostolski —; ten, który nasz Zbawiciel, po swoim zmartwychwstaniu, dał Piotrowi by go pielęgnował, obarczając go i pozostałych Apostołów jego rozpowszechnianiem i rządzeniem, i który wzniósł na zawsze jako kolumnę i fundament prawdy (por. LG, 8)”. (Josemaría Escriva, Kochać Kościół, nr 19)


2.Dlaczego Papież jest następcą Świętego Piotra?
Papież jest prawowitym następcą Świętego Piotra, ponieważ Chrystus mianował Świętego Piotra głową swojego Kościoła. Święty Piotr, z woli Boga, przybył do Rzymu. A zatem, z boskiego polecenia, ktokolwiek jest jego następcą jako biskup Rzymu, jest również jego następcą w zakresie władzy zwierzchniej w Kościele.
(Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 882)

Kontemplując tajemnicę
Miłość do Biskupa Rzymu powinna być naszą piękną namiętnością ponieważ w nim widzimy Chrystusa. Jeżeli obcujemy z Panem w modlitwie, będziemy kroczyć ze spojrzeniem nieskrępowanym, które pozwoli nam poznawać działanie Ducha Świętego, także w wydarzeniach, których czasem nie rozumiemy albo które powodują nasz płacz lub ból. (Kochać Kościół, nr 30)
W starożytnych czasach, miasta były otoczone wysokimi murami. Oddanie komuś kluczy do miasta oznaczało oddanie mu władzy nad tym miastem. Oddanie Piotrowi kluczy oznaczało zatem oddanie mu zwierzchniej władzy nad Kościołem który jest często nazywany „Królestwem Niebieskim”.
W starożytnych czasach, miasta były otoczone wysokimi murami. Oddanie komuś kluczy do miasta oznaczało oddanie mu władzy nad tym miastem. Oddanie Piotrowi kluczy oznaczało zatem oddanie mu zwierzchniej władzy nad Kościołem który jest często nazywany „Królestwem Niebieskim”.

Katolicki, Apostolski, Rzymski! — Cieszę się, że jesteś bardzo rzymski. I że pragniesz odbyć swoją “pielgrzymkę do Rzymu”, videre Petrum, aby zobaczyć Piotra. (Droga, 520)

Czczę z całych moich sił Rzym Piotra i Pawła, skąpany w krwi męczenników, ośrodek, z którego wyszło tylu, by szerzyć w całym świecie zbawienne słowo Chrystusa. Być rzymski nie oznacza żadnego partykularyzmu lecz autentyczny ekumenizm, zakłada pragnienie poszerzenia serca, otworzenia go dla wszystkich z Chrystusowym pragnieniem zbawienia, który wszystkich szuka i wszystkich przygarnia, ponieważ wszystkich był ukochał pierwszy. (Kochać Kościół, nr 28)


3. Jaka jest misja Papieża?
„Papież, Biskup Rzymu i następca św. Piotra, jest trwałym i widzialnym źródłem i fundamentem jedności Kościoła. Jest Zastępcą Chrystusa, Zwierzchnikiem Kolegium Biskupów i Pasterzem całego Kościoła, wobec którego ma, z ustanowienia Bożego, pełną, najwyższą, bezpośrednią i powszechną władzę.”(Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, 182)

Biskup Kościoła Rzymskiego, w którym trwa urząd udzielony
przez Pana samemu Piotrowi, pierwszemu z Apostołów, a który ma być
przekazywany jego następcom, jest Głową Kolegium Biskupów, Zastępcą Chrystusa i Pasterzem całego Kościoła tutaj na ziemi. Dlatego, z racji swego urzędu, posiada on najwyższą, pełną, bezpośrednią i powszechną władzę zwyczajną w Kościele, którą może wykonywać zawsze w sposób nieskrępowany. (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 331)

Kontemplując tajemnicę
„I taka jest stała misja Piotra: zabiegać o to, by Kościół nie utożsamiał się nigdy z jednym tylko narodem, z jedną tylko kulturą lub jednym tylko państwem. By był zawsze Kościołem wszystkich. By łączył ludzkość ponad wszelkimi granicami i pośród podziałów tego świata, wprowadzał Boży pokój, jednającą moc Jego miłości. Dzięki tej samej wszędzie technice, dzięki światowej sieci informacji, jak również dzięki połączeniu wspólnych interesów istnieją dzisiaj w świecie nowe sposoby zaprowadzania jedności, które prowadzą jednak także do powstawania nowych sporów i nadają nową siłę tym z przeszłości. Przy tej zewnętrznej jedności, opartej na rzeczach materialnych, tym bardziej potrzebujemy jedności wewnętrznej, której źródłem jest pokój Boży — jedności wszystkich, którzy dzięki Jezusowi Chrystusowi stali się braćmi i siostrami. Oto nieustająca misja Piotra, a także szczególne zadanie powierzone Kościołowi Rzymu.” (Benedykt XVI, Homilia z 29 czerwca 2008 r.)

„Droga do Rzymu św. Piotra, jako przedstawiciela narodów świata, przebiega przede wszystkim pod znakiem słowa una — jeden; jego zadaniem jest stworzyć jedność Kościoła powszechnego, Kościoła składającego się z żydów i pogan, Kościoła wszystkich narodów.”(Benedykt XVI, Homilia z 29 czerwca 2008 r.)


4. Co mamy na myśli mówiąc, że Papież jest wikariuszem Chrystusa?
Papież jest nazywany wikariuszem Chrystusa ponieważ zastępuje go w zarządzaniu Kościołem. Słowo „wikariusz” pochodzi od łacińskiego vices agere, zastępować. Papież jest widoczną głową Kościoła ponieważ rządzi Kościołem z mocą autorytetu Chrystusa, który jest niewidoczną Głową Kościoła.
Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 882


5. Dlaczego Papież jest nazywany najwyższym biskupem?
Najwyższy biskup oznacza najwyższego spośród kapłanów, ponieważ Papież jest wyposażony w pełnię władzy duchowej, jaką Chrystus powierzył swojemu Kościołowi. Najwyższy biskup, Biskup Rzymu i następca Świętego Piotra „jest trwałym i widzialnym źródłem i fundamentem jedności zarówno biskupów, jak rzeszy wiernych” (LG 23).

Kontemplując tajemnicę
Ten Kościół Katolicki jest rzymski. Słowo to wprawia mnie w zachwyt: rzymski! Czuję się rzymskim, ponieważ rzymski oznacza uniwersalny, katolicki, ponieważ wywołuje we mnie serdeczne uczucie dla Papieża, il dolce Cristo in terra, jak lubiła powtarzać św. Katarzyna ze Sieny, która jest mi najdroższą przyjaciółką.(Kochać Kościół, nr 28)

Z myślą o tylu sytuacjach w historii, które diabeł stara się ciągle powtarzać, bardzo trafne wydaje mi się spostrzeżenie, które napisałeś na temat lojalności: „Noszę przez cały dzień w sercu, w myśli i na ustach jeden akt strzelisty: Rzym!” (Bruzda, 344)

Nasza Matka święta - Kościół z bezgraniczną miłością rozsiewa ziarno Ewangelii po całym świecie. Od Rzymu aż po krańce ziemi.
- Współdziałając w dziele szerzenia wiary na całym świecie, z najdalszych krańców zmierzamy do Papieża, aby cała ziemia była jedną jedyną trzodą i pod jednym Pasterzem: jednym jedynym apostolstwem! (Kuźnia, 638)


6. Czy nieomylność oznacza, że Papież nigdy nie może się mylić?
Dla zachowania Kościoła w czystości wiary przekazanej przez Apostołów, sam Chrystus (…) udzielił pasterzom charyzmatu nieomylności w dziedzinie wiary i moralności.
(Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 889-890)

Nieomylnością tą z tytułu swego urzędu cieszy się Biskup Rzymu, głowa Kolegium Biskupów, gdy jako najwyższy pasterz i nauczyciel wszystkich wiernych Chrystusowych, który braci swych umacnia w wierze, ogłasza definitywnym aktem naukę dotyczącą wiary i obyczajów. (Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 891)

Kontemplując tajemnicę
Najwyższa władza Biskupa Rzymu i jego nieomylność, kiedy mówi ex catedra, nie są wymysłem ludzkim: zasadzają się na wyraźnej woli założycielskiej Chrystusa. Zupełnie bezpodstawnym jest w tym kontekście przeciwstawianie rządów Papieża, rządom biskupów, czy też uzależnianie prawomocności Nauki papieskiej od uznania wiernych! Nic bardziej mylnego jak pojęcie równowagi władz; choćby schematy ludzkie były atrakcyjne i praktyczne nie służą nam. Nikt w Kościele nie cieszy się przez siebie samego władzą absolutną, jako człowiek; w Kościele nie ma innego zwierzchnika jak Chrystus; i to Chrystus chciał ustanowić swojego Zastępcę — Biskupa Rzymu — dla swojej Oblubienicy pielgrzymującej na tej ziemi..
(Kochać Kościół, nr 30)


7. Kiedy przysługuje nieomylność Urzędowi Nauczycielskiemu (Magisterium) Kościoła?
Nieomylność przysługuje Biskupowi Rzymu, jako najwyższemu pasterzowi i nauczycielowi Kościoła, lub Kolegium Biskupów w łączności z Papieżem, zgromadzonym na soborze powszechnym, gdy ogłaszają definitywnym aktem naukę dotyczącą wiary lub moralności, a także gdy Papież i biskupi, sprawując najwyższy Urząd Nauczycielski, przedkładają do wierzenia prawdy jako objawione przez Boga. Takie orzeczenia każdy wierny powinien przyjąć posłuszeństwem wiary.
(Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, nr 185)

Kontemplując tajemnicę
Codziennie masz wzrastać w lojalności wobec Kościoła, Papieża, Stolicy Świętej... Z miłością coraz bardziej teologiczną! (Bruzda, 353)

Wierność Biskupowi Rzymskiemu zakłada jasny i określony obowiązek: obowiązek poznania myśli Papieża wyrażonej w Encyklikach bądź w innych dokumentach, i starania się ze wszelkich sił, aby wszyscy katolicy z uwagą słuchali nauczania Ojca Świętego i do tego nauczania dostosowywali swoje życie. (Kuźnia, 633)

Przyjmuj słowo Papieża z religijną pokorą, wewnętrzną i skuteczną akceptacją; i przekazuj je innym! (Kuźnia, 133)